Τυπική ρουμάνικη ρεαλιστική απόδοση της αγωνιώδους μέρας μιας μητέρας σε φυγή, με αναπάντεχο, αλλά μάλλον εύλογο φινάλε.
Τυπική ρουμάνικη ρεαλιστική απόδοση της αγωνιώδους μέρας μιας μητέρας σε φυγή, με αναπάντεχο, αλλά μάλλον εύλογο φινάλε.
Μια άψογη τεχνικά ταινία, με τέλεια φωτογραφία και υπέροχη μουσική, αλλά κι ένας ψυχρός, αδιάφορος κεντρικός χαρακτήρας που δε σε τραβά ποτέ μέσα στην ιστορία του.
Μια ενδιαφέρουσα, γλυκιά ματιά σε διάφορες παραλλαγές του ζητήματος της ανθρώπινης επικοινωνίας κι ένα φινάλε που δίνει επιπλέον βάρος σε όσα προηγούνται.
Με εξαίρεση μια αποθαρρυντική κοιλιά κάπου στα 2/3 πρόκειται για ένα καλοφτιαγμένο θρίλερ, χτισμένο γύρω από έναν πολύ ενδιαφέροντα χαρακτήρα.
Ακόμη μια ταινία που προσπαθεί ν' ακολουθήσει κάποιο δανοφερμένο σινε-μανιφέστο και καταλήγει υπερφορτωμένη άνισα με τραγωδίες και παρωχημένο μπλακ-χιούμορ γύρω από έναν χαρακτήρα τόσο καταδικασμένο εξ αρχής που δεν είναι καν αστείο.
A film which merely aims to make a profit by showing off the stars' faces cannot be real art. The capitalist cinema, which promotes a few "popular stars" to curry favor with the audience, is in essence a reactionary art form which reduces the stars to puppets and the film to a commodity. There cannot be a genuine creative spirit, and the beautiful flower of art cannot bloom where actors sell their faces and even their souls. -Kim Jong-il